Ile zabawek naprawdę potrzebuje dziecko — i czemu mniej bywa lepiej

Scena znana wielu rodzicom: pokój pęka w szwach od zabawek, a dziecko kręci się znudzone i nic go nie cieszy. To nie przypadek. Nadmiar zabawek nie bawi bardziej, częściej przytłacza. Gdy wszystkiego jest za dużo, dziecku trudniej się skupić i zostać przy jednej zabawie na dłużej.

Widać to też w obserwacjach małych dzieci: gdy mają do dyspozycji mniej zabawek naraz, bawią się każdą dłużej i bardziej twórczo niż wtedy, gdy mają ich dużo. Mniej rzeczy w polu widzenia oznacza spokojniejszą głowę i głębszą zabawę.

Czemu mniej działa lepiej

• Mniej rozpraszaczy. Gdy nie kusi dziesięć innych zabawek, łatwiej zostać przy jednej i naprawdę ją zgłębić.
• Więcej wyobraźni. Z mniejszej liczby przedmiotów dziecko wyciąga więcej pomysłów, te same klocki stają się raz wieżą, raz garażem.
• Łatwiej posprzątać. Mniej zabawek to porządek w zasięgu dziecka, a sprzątanie przestaje być walką.
• Większa wartość każdej rzeczy. Dziecko bardziej dba o zabawki, których ma mniej, i mocniej się do nich przywiązuje.

Ile to „w sam raz”

Nie ma jednej magicznej liczby, bo wszystko zależy od wieku i rodzaju zabawek. Sensowniejsza od liczenia sztuk jest zasada: niech w zasięgu dziecka będzie tylko tyle, ile realnie używa, a reszta niech czeka schowana i wraca rotacyjnie. Lepiej mieć kilka różnorodnych, otwartych zabawek (klocki, coś do zabawy w role, coś do ruchu) niż kilkanaście podobnych gadżetów.

Jak ograniczyć liczbę bez dramatów

1. Zacznij po cichu. Schowaj (nie wyrzucaj) część rzadko używanych zabawek do pudła w innym pokoju. Jeśli przez kilka tygodni nikt o nie nie pyta, łatwiej je oddać dalej.
2. Zostaw różnorodność, nie ilość. Po jednej–dwie z każdego typu zamiast pięciu podobnych aut.
3. Włącz dziecko (starsze). Wspólne wybieranie zabawek „dla młodszych dzieci, które ich nie mają” uczy dzielenia się i daje poczucie sprawczości.
4. Hamuj dopływ. Najwięcej zabawek wchodzi przy okazji prezentów — pomyśl, czego nie kupować i jak podpowiedzieć bliskim.