Zabawki dla 9-miesięcznego dziecka: co naprawdę pasuje na ten etap

Dziewiąty miesiąc to często moment, w którym dziecko robi się mobilne i bardzo zdeterminowane. Pełza albo raczkuje do upatrzonego celu, podciąga się na nogi przy kanapie, a paluszkami wyłapuje z podłogi rzeczy, których wolałbyś tam nie widzieć. Zabawki, które bawiły dwa miesiące temu, nagle robią się za nudne. Tu znajdziesz konkret: co teraz dzieje się z dzieckiem i co realnie się przy tym sprawdza.

Co potrafi dziecko w okolicach dziewiątego miesiąca

Każde dziecko ma swój kalendarz, więc potraktuj to jako mapę, nie egzamin. Jedno raczkuje od ósmego miesiąca, inne wystartuje grubo po dziesiątym i to też jest w normie. W okolicach dziewiątego miesiąca u wielu dzieci kilka rzeczy zaczyna się dziać naraz:

• Ruch. Pełzanie albo raczkowanie, obracanie się na boki, podciąganie do stania przy meblach.
• Chwyt pęsetowy. Łapanie drobiazgów kciukiem i palcem wskazującym, coraz precyzyjniej.
• Stałość przedmiotu. Dziecko zaczyna rozumieć, że schowana rzecz nie znika, więc szuka jej pod chustką albo w pudełku.
• Przekładanie i upuszczanie. Bierze klocek z ręki do ręki, celowo wyrzuca go z krzesełka i sprawdza, co się stanie.
• Pierwsze gesty. Machanie „pa-pa”, klaskanie, czasem wskazywanie palcem (u części dzieci pojawia się nieco później).

Dobra zabawka na ten etap nie musi być droga ani „edukacyjna” z napisu na pudełku. Ma dać dziecku okazję do tego, co i tak właśnie ćwiczy: chowania, wkładania, łapania drobnych rzeczy i przemieszczania się za czymś ciekawym. Reszta to dodatek, który łatwo przepłacić.

Stałość przedmiotu, czyli skąd ta miłość do chowania

Zabawa w „a kuku” i wyciąganie chusteczek z pudełka jednej po drugiej nie jest przypadkiem. Dziecko właśnie odkrywa, że coś niewidocznego nadal istnieje, i chce to sprawdzać w kółko. Stąd hit tego okresu: pudełka stałości przedmiotu, gdzie wrzucona kuleczka znika w otworze i wraca w szufladce. Podobnie działają pudełka włóż-wyjmij i książki z klapkami, gdzie pod każdą klapką chowa się obrazek.

Te zabawki mają jeszcze jeden plus: uczą cierpliwości i przyczyny ze skutkiem bez ani jednego głośnika. Dziecko samo decyduje, kiedy schować i kiedy odsłonić, zamiast tylko naciskać guzik i słuchać melodii.

Z tym etapem często zbiega się lęk separacyjny. Dziecko płacze, gdy wychodzisz z pokoju, i nie chce iść na ręce do obcych. To nie kaprys ani cofnięcie w rozwoju, tylko skutek tego samego odkrycia: dziecko już wie, że istniejesz, kiedy znika ci z oczu. Zwykła zabawa w „a kuku” i chowanie zabawek pod chustką oswajają to na małą skalę. Coś znika i wraca, znika i wraca, i okazuje się, że to do zniesienia.

Małe paluszki, czyli chwyt pęsetowy do ćwiczenia

Łapanie drobiazgów dwoma palcami to spora robota dla ręki i mózgu, a później przekłada się na trzymanie kredki czy łyżki. Nie trzeba do tego nic kupować na siłę, bo dziecko ćwiczy to na okruszkach, ale dobre zabawki dają bezpieczne pole do treningu. Sprawdzają się proste sortery z dużymi elementami, tory kulkowe, po których kulka zjeżdża z góry, i pierwsze kubeczki do nakładania. Więcej o samym ćwiczeniu znajdziesz w tekście o zabawkach na chwyt pęsetowy.

Dziecko w ruchu, czyli zabawki, które dają się gonić

Kiedy dziecko raczkuje, najlepszą zachętą do ruchu bywa zabawka, która ucieka. Piłki o różnej fakturze, lekko toczące się grzechotki i zabawki do raczkowania, które odjeżdżają po popchnięciu, dają dziecku cel: dopełznij i złap. To naturalnie wydłuża czas spędzony na brzuchu i na czworakach, a przy okazji jest po prostu zabawne.

Na tym etapie nie potrzebujesz chodzika ani pchacza do nauki chodzenia. Dziecko, które dopiero raczkuje, ma jeszcze sporo czasu, a o samodzielnym stawaniu i pierwszych krokach więcej piszemy przy zabawkach dla rocznego dziecka.

Moje dziecko jeszcze nie raczkuje, czy to powód do niepokoju

Najczęściej nie. Część dzieci raczkuje dopiero po dziesiątym miesiącu, część przemieszcza się na pupie albo na brzuchu po swojemu, a niektóre pomijają raczkowanie i przechodzą od siedzenia prosto do stania. Liczy się to, czy dziecko ogólnie się rusza, sięga po zabawki obiema rękami i interesuje się otoczeniem, a nie konkretna data w kalendarzu. Nie ścigaj się z dziećmi z internetu i nie kupuj sprzętu, który ma „nauczyć” raczkować. Jeśli coś naprawdę cię niepokoi, na przykład dziecko jest wiotkie albo używa wyraźnie tylko jednej ręki, to temat na wizytę u pediatry, a nie do sklepu z zabawkami.

Co kupić konkretnie na ten etap

Jeśli masz wybrać kilka rzeczy, a nie zastawić cały pokój, te typy realnie pasują do dziewięciomiesięcznego dziecka:

1. Pudełko stałości przedmiotu lub prosty zestaw włóż-wyjmij, do nieskończonego chowania i wyciągania.
2. Książka z grubymi klapkami i kontrastowymi obrazkami, do wspólnego oglądania i odsłaniania.
3. Bardzo prosty sorter albo kubeczki do nakładania, na chwyt i pierwsze dopasowywanie.
4. Tor kulkowy z dużą kulką, na śledzenie wzrokiem i przyczynę ze skutkiem.
5. Piłka lub tocząca się zabawka do raczkowania, jako zachęta do ruchu.

Nie musisz mieć tego wszystkiego naraz. Dziecko w tym wieku i tak skupia się na jednej, dwóch rzeczach, a reszta ląduje na dnie kosza. Lepiej trzymać kilka zabawek w zasięgu i co jakiś czas je wymieniać, niż wysypywać przed dzieckiem górę plastiku. Mniej na wierzchu zwykle znaczy więcej skupionej zabawy.

Wszystkie te kategorie znajdziesz w naszym katalogu pod 9. miesiącem. Jeśli twoje dziecko rozwija się trochę wolniej albo szybciej, zerknij też do sąsiednich etapów, na przykład do zabawek dla 7-miesięcznego dziecka, żeby dobrać poziom trudności do dziecka, nie do metryki.

Na co uważać, czyli bezpieczeństwo na tym etapie

Dziewięciomiesięczne dziecko wkłada do buzi praktycznie wszystko i potrafi już przemieścić się tam, gdzie nie powinno. Dlatego materiał i wielkość elementów liczą się teraz najbardziej.

Poza tym kilka zdroworozsądkowych rzeczy. Solidny plastik bez ostrego chemicznego zapachu, dobrze sklejone drewno bez drzazg, brak luźnych oczek i sznurków. Zabawki grające i świecące dawkuj z umiarem, bo cisza i własne tempo robią tu więcej dobrego niż kolejna melodia z głośnika. Dlaczego, tłumaczymy w tekście o grających i świecących zabawkach a przebodźcowaniu.